Column Matthé Ribbens

Directeur MKB-Amsterdam                                                                       25 januari 2011

De Aanbestedingsambassadeur

Of we het nu leuk vinden of niet, aanbesteden is anno 2011 niet meer weg te denken. Dat heeft verschillende redenen. Brussel heeft destijds de overheid verplicht werkzaamheden boven de 3 ton (destijds nog gulden) aan te besteden. Sindsdien zijn talloze ondernemers geconfronteerd met veel papierwerk als ze nieuwe opdrachten bij met name overheid wilden verwerven, of als contracten verliepen. En de wetgever zit niet stil. Zowel Brussel als Den Haag komen binnenkort met nieuwe wetgeving op dit gebied. En hoewel de bedoeling van de wetgever op zich niet verkeerd is, namelijk meer transparantie bij het vergeven van opdrachten, meer efficiëntie (dus lagere belastingen) en meer kansen om voor een dergelijke opdracht in aanmerking te komen, zitten maar weinigen te wachten op de berg papierwerk. En al helemaal niet als het MKB door haar geringe omvang kansloos is wanneer de opdrachtgever een knock-out-grens van een bepaalde minimum-omvang (zeg € 8 miljoen) hanteert. Zeg maar dag tegen de opdracht.
 
De overheid zie echter wel in dat aan aanbesteding naast alle voordelen ook duidelijke nadelen kleven.
 
Sommige overheden zouden de aanbestedingsdwang liefst uit de weg gaan. En ondernemers laten keer op keer hun bezwaren horen dan wel wensen op dit terrein. De overheid heeft inmiddels een aanbestedingsambassadeur in de persoon van mevrouw Bakker aangesteld. Aan haar de schone taak wethouders te doen inzien dat er netjes moet worden aanbesteed. Maar ook te luisteren naar ondernemers, en good en bad practices te verzamelen om in de nieuwe wet te laten landen. Tussentijds heeft zij laten weten dat een uniforme eigen verklaring erg gewenst is: dan hoeven aanvragers niet telkens opnieuw bekende gegevens aan te leveren. Maar daarmee zijn we er nog niet: we willen dat het MKB extra kansen krijgt, bijvoorbeeld door percelen af te bakenen. Door oneerlijke knock-out-criteria te verbieden. Door gemeenten niet alleen op prijs maar ook op kwaliteit of hun bijdrage aan de lokale economie een opdracht te gunnen. Door gemeenten niet alles op een hoop te laten gooien: en laagste prijs en grote aanbieder en duurzaam.
 
Gelukkig heeft de Minister van Economische Zaken de aanstelling van mevrouw Bakker verlengd: zo kunnen wij onze punten nog volop naar voren brengen.

Matthé Ribbens,
Directeur MKB-Amsterdam