Column Kees Verhoeven
Directeur MKB-AmsterdamEen stem voor Europa 2 juni 2009
Onlangs (6 mei 2009) had ik het genoegen mee te doen aan het Europese verkiezingsdebat, georganiseerd door de gemeente Amsterdam. Onder leiding van Burgemeester
Wat wel teleurstelde was het feit dat de Europese Politici in het debat vooral met elkaar bezig waren en dat ze in hun onderling gekibbel vergaten het publiek in de zaal bij hun idealen te betrekken. Daarbij ging het niet over de inhoud, maar vooral over de verdeling van taak en bevoegdheid tussen Europarlement, Europese Commissie en de lidstaten. Al met al een vermoeiende stad-stadsdeel gelijkende discussie waar niemand wijzer van wordt. Dat d’Ancona (zelf oud-minister en oud-Europarlementariër) de discussie kruidde met de hilarische hartekreet ‘Hou nu eens op met dat getut’ had helaas onvoldoende effect.
Stel dat u in de zaal had gezeten en moest bepalen waarop u aanstaande donderdag 4 juni gaat stemmen, dan bood de discussie weinig houvast. De linkse SP is anti-Europa, net als de rechtse PVV (overigens afwezig). Helaas zonder alternatieven te bieden. D66 veel burgers te sterk pro-Europa, terwijl Europa van Groen Links en de Partij voor de Dieren mag mits het tot een duurzame en diervriendelijke maatschappij leidt. PvdA is positiefkritisch (wijzend op het feit dat Europa de Nederlander meer oplevert dan kost) en staat er dus weer wat dubbel in. Terwijl de VVD en het CDA de kiezer trachten te binden met de wat populistische boodschap dat Europa wel wat minder mag kosten. Van CU/SGP heb ik eigenlijk nog steeds geen idee wat ze willen. Verfrissend was overigens het geluid van de nieuwe partij Newropeans. Vanuit de zaal (de organisatie had hen gepasseerd) pleitten ze voor een echt Europees Parlement waar een Nederland dus ook voor een Spaanse volksvertegenwoordiger in Europa kan kiezen. Tot zover, al is het maar omdat MKB-Amsterdam politiek kleurenblind is.
Wat zou Europa moeten doen? Daar had de Amsterdamse kant van het panel wel een duidelijke visie over. Benoem drie overstijgende speerpunten, formuleer toetsbare en herkenbare doelstellingen en ga aan de slag zonder het voortdurend over de organisatie van het werk te hebben. Eensgezinde daadkracht dus. Als thema’s benoemden we allereerst het sociale stelsel en de crisis. Laat Europa via structuurfondsen maar geld rondpompen. Dit is immers een solidair herverdelingsmechanisme waar de schoorsteen in crisistijd van blijft roken. Het tweede punt is de Europese en mondiale aanpak van de klimaatcrisis. Niet om Groen Links te paaien, maar omdat dit een typisch onderwerp is dat te groot is voor Nederland en Amsterdam alleen. En tot slot de mensenrechten en burgerveiligheid. Maak van Europa een leefwereld zonder interne grenzen waarin alle diverse burgers zich vrij en veilig voelen. Met deze aanpak denken we dat Europa lokaal kan landen, in de harten van de mensen.
Dat dit op weg naar 4 juni hard nodig is, was de duidelijkste uitkomst van het debat. Geen prikkelende eyeopener, maar de jammerlijke realiteit. Desondanks hoop ik u aanstaande donderdag bij de stembus te treffen.