Werkgeversrisico? (2)

In zijn column van 14 april jl. gaat directeur MKB-Amsterdam Kees Verhoeven in op de risico’s die ondernemers op allerlei vlak lopen. Onder meer genoemd worden de hoge loonkosten van ondernemers als gevolg van ziek personeel. Deze kosten komen voor rekening van de ondernemer, ook als zijn werknemers ziek zijn geworden in eigen tijd, bijvoorbeeld door een ongelukje op het voetbalveld. Niet genoemd, maar ook belangrijk, is de vergaande aansprakelijkheid van de werkgever voor arbeidsongevallen en beroepziekten.

 

Een paar jaar geleden leek het zo te zijn dat de werkgever op dat punt overal voor opdraaide. Er werd gesproken over een risico-aansprakelijkheid. Met andere woorden, zodra de werknemer iets overkwam wat werkgerelateerd was, dan moest de werkgever daarvoor betalen.

 

Recente uitspraken laten zien dat door rechters iets genuanceerder wordt gedacht. Een werkgever heeft een zorgplicht en moet zorgen voor een veilige werkomgeving. Het gaat echter niet zover dat een absolute bescherming moet worden geboden. Een werknemer kan iets overkomen, ook als de werkgever redelijke maatregelen heeft genomen. De werkgever is dan niet automatisch aansprakelijk.

 

Waar moet in het kader van die zorgplicht aan worden gedacht? Een werkgever met  werknemers die regelmatig op een stoel dan wel tafel balanceren om spullen van een plank te kunnen pakken, doet er verstandig aan een goede trap aan te schaffen. Ook geen goed idee is het onder druk zetten van werknemers om een bepaalde klus zo snel mogelijk af te ronden, met het gevolg dat door onhandige en gevaarlijke constructies werknemers van steigers afvallen. Je medewerkers rollerskates laten aantrekken om ze te laten rondzwieren op een marmeren vloer, lijkt leuk voor de vrijdagmiddagborrel, maar betekent wel dat je aansprakelijk kunt zijn op het moment dat je niet voldoende veiligheidsmaatregelen treft.

 

Er zijn ook lichtpuntjes. Zo is uit een recent arrest gebleken dat ook de rechter erkent dat de ene werknemer gevoeliger is voor stress dan de ander en dat dit niet per definitie voor rekening van de werkgever hoeft te komen. Eerder werd al  geoordeeld dat een werkgever niet aansprakelijk is voor ongevallen in het verkeer van werknemers, als er is gezorgd voor een behoorlijke verzekering.

 

Dit zijn maar kleine tekenen van hoop. De werkgeversaansprakelijkheid gaat nog steeds ver en ondernemers zullen daar rekening mee moeten houden. In een volgende column zal ik hier nog verder op ingaan.

Ea Visser, 22 april 2009
Abeln Advocaten